18 yaşındayım ve kimseyi gerçekten sevemedim bütün ilişkilerim öylesineydi benim için ta ki 2004 yazına kadar.tatilde tanıştım onunla,bir çıktığım vardı ama sevmiyordum sadece vakit geçiriyodum.onunla ilk tanıştığımda ondan da etkilenmemiştim.arkadaşı daha çok ilgimi çekmişti.beni her konuşmamızda tersliyordu,ona sinir oluyordum ama nerden bilebilirdim beni sevdiği için öyle yaptığını.bunu öğrenince şok oldum.ve ona o gözle bakmaya başladım yine de pek emin değildim.ona oturduğum şehirde bir sevgilim olduğunu,ondan ayrılmam gerektiğini,onu aldatamayacağımı söyledim.kabul etti zaten aynı şehirde oturuyorduk her zaman görüşebilirdik.son gecemdi orda.o benden sonra dönecekti istanbul'a.ama yine de ben gidiyorum diye çok üzülüyordu ve çok içti,sarhoş geldi yanıma.ben de içtim üzgündüm...sarhoştu,ne yaptığını bilmiyordu.kızın tekiyle konuşuyor benle hiç ilgilenmiyordu.bende ordan ayrıldım.onun en yakın arkadaşı benden hoşlandığını söyledi ve beni öptü.buna izin vermek en büyük hatamdı ama olmuştu bir kere.ona tembihledim "sakın hakan öğrenmesin" diye.ama istanbul'a dönmek için otobüse bindiğim anda ona bunu söylemiş...gecenin bir körü ondan gelen telefonla irkildim.bağırdı,çağırdı,hakaret yağdırdı bana.haklıydı da hiçbir şey diyemiyordum ama yine de onu seviyordum.günler,haftalar,aylar geçti.hiç aramadı.oysa buluşacaktık dönünce.artık umudu kesmiştim ki ondan gelen bir mesajla hayata döndüm.buluşalım diyordu benim için cennet gibiydi.buluştuk,konuştuk herşeye baştan başlamaya karar verdik ama onda birşeyler vardı.hissediyordum,çok soğuktu.yine haftalar geçti,yine arayan yok,daha önce hiç böyle bir acı yaşamamıştım.sonra tekrar aradı yine buluşalım dedi,seviyordum onu ve gittim,kölesi bile olurdum.benden sevgilisi olmamı istedi,o gün dünyalar benim olmuştu,2haftada bir buluşup geziyorduk.en son buluşmamızda beni kardeşlerim dediği dostlarıyla tanıştırdı.herşey gayet güzel gidiyordu fakat birden soğuklaştı,ne aradı ne sordu...en sonunda ben aradım ve buluştuk.bana ayrılmak istediğini,yapamadığını söyledi,o çocuğu öpmemi affetmeyeceğini söyledi.o anda yıkıldım.bana soğuk davransa bile yanında mutluydum.ve bana "seni gerçekten sevmek istemiştim" dedi bu lafı hala unutmam.yanından ayrıldığım anda gözyaşlarına boğuldum.kimse için böyle ağlamadım,ağlamam da biliyorum.aradan 1 yıl geçti.10 aydır başkasıyla beraberim ama hala yastığa başımı koyduğumda yaşadığım o büyük pişmanlıkla onu düşünüyorum ve belki birgün tekrar arar diye umut ediyorum aramayacağını bile bile...sadece bir kere arasın,yine koşa koşa giderim?
|
19/01/2008 tarihinde yazılmıştır.
|
|
|  |
|
